Jak Zagrzeb otrzymał swoją nazwę

Jak Zagrzeb otrzymał swoją nazwę

Wielu osobom ich pierwszy pobyt w Zagrzebiu, stolicy Chorwacji, kojarzy się z głównym placem miejskim zwanym Trg bana Josipa Jelačića. Nad placem dominuje posąg skierowany na południe, przedstawiający namiestnika bana Jelačicia na koniu. W pobliżu posągu słychać gwar dobiegający z najpopularniejszego w mieście targu spożywczego zwanego Dolac, zaś po wschodniej stronie placu znajduje się najsłynniejsza zagrzebskie źródło –  Manduševac.

 

I to źródło, dające orzeźwienie podczas letnich upałów, a maturzystom służące do uczczenia – skokiem do zimnej wody – wejścia w świat dorosłych, stało się tematem wielu legend. Zgodnie z jedną z nich właśnie Manduševac tchnął w Zagrzeb życie. Również jemu miasto zawdzięcza swoją nazwę.

Jak każda legenda i ta zaczyna się słowami „Dawno, dawno temu…”

Źródło zagrzebskiego szczęścia

Dawno, dawno temu teren dzisiejszego Zagrzebia był wielką pustynią, wokół której panowała straszliwa susza. Pewnego razu przeprawiał się tędy potężny wódz wraz ze swoją zmęczoną i wycieńczoną z pragnienia armią. Wódz zatrzymał się i wbił miecz w suchą, popękaną i jałową ziemię, a z niej natychmiast wytrysnęła woda.

 

Jak głosi legenda, w wydarzeniu tym uczestniczyła też piękna dziewczyna o imieniu Magdalena (zdrobnienie imienia brzmi Manda), do której spragniony wódz powiedział: „Mando, duszo ty moja, zagarnij mi wody proszę”. Właśnie połączenie słów „Manda” i „dusza” dało nazwę źródłu – Manduševac. Nazwa miasta, które wkrótce zaczęło się tu rozwijać, po chorwacku brzmiąca Zagreb, wywodzi się natomiast od słowa zagrabiti , czyli zagarnąć.

 

Zagrzebskie źródło, położone poniżej potężnych murów miejskich, od wieków zaopatrywało miasto w wodę. Podczas przebudowy placu bana Josipa Jelačicia w 1898 r. źródło zostało zasypane, co spowodowało wielki smutek mieszkańców. Dopiero 88 lat później, podczas modernizacji tego najsłynniejszego zagrzebskiego placu, źródło Manduševac – ku ogólnej radości ludności Zagrzebia –  powróciło na widoczne miejsce. Od tego czasu liczni turyści, a także mieszkańcy miasta mogą tu odpoczywać słuchając szumu „duszy miasta” i napawać się widokiem imponujących wież katedry.